top of page
  • pvandalsen

Ode aan Parijs

Wetende dat ik deze stad ooit ga verlaten is het tijd voor een ode, een ode aan Parijs.

Als ik langs de Seine loop, zie ik fantastische gebouwen om me heen. De Beaux-Arts stijl is schitterend en de groene bladeren aan de bomen steken hier mooi op af.

De mensen aan de overkant lijken piepklein, zo hoog zijn de bomen die van de oever van de Seine helemaal tot de daken van de gebouwen komen.

De ramen in de gebouwen zijn typisch Frans. Net als de balkons, zie daar; de Franse balkons.

Ik loop rond en er liggen ook al bladeren op de grond. Het seizoen verandert en dat herinnert me eraan dat elk seizoen in Parijs zijn eigen schoonheid heeft en de stad nooit saai wordt. Als de hemel grijs is en het regent, wordt het niet deprimerend. Sterker nog, het past zelfs nog beter bij de grijze daken van de gebouwen. Daarnaast worden de straten rustiger en leeft de romantiek van ‘Paris sous La Pluie’ op waar stellen onder 1 paraplu tegen elkaar aan kruipen.

Daar waar het lang licht is in de lente en zomer, is het niet balen dat het vroeger donker is in de andere seizoenen. Dit betekent dat de straatlantaarns eerder aangaan en is er geen twijfel: Parijs is de nummer 1 lichtstad in de wereld.

Het moment dat de lichten aan flikkeren is zo magisch dat mensen in hun enthousiasme beginnen te joelen.

De mensen in de stad zijn mooi. Je vindt van alles qua uiterlijk op straat. Iemand die er bewust als een zwerver bijloopt om hip en nonchalant over te komen tot een jong stel dat zich flink heeft opgedoft voor een avond uit. Hoewel het makkelijk ook iets simpels kan zijn. Er hoeft immers geen reden te zijn om je goed te kleden. Een wandeling langs de Seine of een drankje op het terras is genoeg. De terrassen die vier seizoenen open zijn. ‘s Zomers is het warm en ‘s winters zijn er de heaters die aan worden geklikt met hun kenmerkende geluid alsof je een gasstel aandoet.

Dan zijn er de bruggen over de Seine met straatmuzikanten.

Het zwaaien naar de mensen op de rondvaartboten op de Seine.

Het flikkeren van de lichtjes op de Eiffeltoren elk heel uur.

De beste croissants en stokbroden in de wereld.

De beste opera en ballet producties ter wereld en de speciale avonden met korting voor jongeren.


De ontelbare musea waaronder de grootste en mooiste in de wereld.

De Tour de France die jaarlijks eindigt op de Champs-Elysees

Het goede aanbod van films in de cinema’s. De commerciële bioscopen met de films die goed aanslaan bij het grote publiek, maar ook de talloze kleine cinema waar het mogelijk is Franse films uit 1967 van Eric Rohmer te kijken en waar je de popcorn zelf moet meenemen.

De Velib fietsen die je kan pakken op bijna elke hoek van de straat en net zo makkelijk weer weg zet. Hetzelfde voor de stepjes.

De mogelijkheid om binnen tien minuten allerlei vreemde talen om je heen te horen.

De mogelijkheid om mensen te observeren en langzaamaan in hen opgenomen te worden en te verdwijnen.


22 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Mooie Vrouw

Comments


bottom of page